Bellen met Soedan | 5 februari 2019 | by Jelena Sporin

0
‘Protest’

Bellen met Soedan

Voor het eerst in 30 jaar zijn er grootschalige protesten in Soedan. In 1989 greep het huidige regime van Omar al-Bashir er met een militaire coup de macht, en regeert sindsdien met ijzeren vuist. De afgelopen decennia is Soedan een kleptocratische politiestaat geworden. Het land staat er nu economisch zo slecht voor dat de maat vol is: jongeren, vrouwen, ouderen, armen en rijken door het hele land protesteren geweldloos tegen het corrupte, racistische en gewelddadige regime, met leuzen als "vreedzaam vreedzaam tegen de dieven". De reactie van het regime is allesbehalve geweldloos; tientallen mensen zijn gedood, honderden gearresteerd, en bij protesten zetten politie en veiligheidsdiensten stelselmatig traangas en munitie in om de menigtes uiteen te drijven.
We bellen wekelijks met bekenden in Soedan om te horen hoe het gaat en wat er allemaal gebeurt.

Bellen met Soedan: de frustratie bij het regime neemt toe

Deze week spreek ik Wahid, activist en vriend van PAX.

Maandag 28 januari

Donderdag 24 januari is al-Bashir teruggekomen van een tweedaags bezoek aan Qatar, waar hij ongetwijfeld zijn hand heeft opgehouden voor de nodige financiële steun. Hij kwam echter van een koude kermis thuis – op de dag van zijn aankomst werd de Pakistaanse Minister President Khan persoonlijk onthaald door Prins al-Thani, terwijl al-Bashir het moest doen met de Minister Buitenlandse Zaken en een dag moest wachten om de Prins zelf te spreken. Financieel heeft zijn reis ook weinig opgeleverd en de frustratie bij het regime neemt toe; geen van al-Bashir’s ‘bondgenoten’ lijkt bereid een significante duit in het zakje te doen om de druk op de economie te verlichten. Het gevolg is dat het geweld tegen demonstranten met de dag lijkt toe te nemen omdat repressie de enige optie blijft om de opstand het hoofd te bieden.

“Hi Wahid, ik zag dat al-Bashir terug is uit Qatar. Vertel ‘s, wat gebeurt er allemaal de afgelopen dagen?”

“Mensen zeggen dat hij zichzelf voor gek heeft gezet en met lege handen terug is gekomen.”

“Het geweld en repressie tegen demonstranten lijkt elke dag groter, deze week zijn er weer zeker 5 mensen gedood. Gisteren heeft de oproerpolitie twee begrafenissen van mensen die gedood zijn bij protesten in Khartoem bestookt; met traangas en grote trucks zijn ze op mensen ingereden om ze van de uitvaart te verjagen. Ze lijken helemaal gek, begrafenissen nota bene.”

“Dat is verschrikkelijk, niet eens meer respect voor de doden…”

“Hoe meer het regime in het nauw wordt gedreven hoe harder ze optreden.”

“Van de week waren er demonstraties in Port Soedan, in het oosten. Een hooggeplaatste officier van de veiligheidsdienst [NISS] heeft daar een jonge marinier die iets kocht op de markt toegetakeld en hardhandig overgebracht naar het hoofdkantoor. De jongen werd vrijgelaten maar de situatie is zo uit de hand gelopen dat uiteindelijk het leger [SAF] in Port Soedan in opstand is gekomen.”

“Sinds al-Bashir de NISS tot zijn ‘privé-leger’ heeft gemaakt krijgen zij veel meer geld en middelen dan het leger [SAF]. Het zijn in dat opzicht elkaars rivalen geworden. Soldaten in Port-Soedan zijn massaal naar het NISS hoofdkantoor gegaan waar ze hebben gevochten en tenslotte het hele kantoor hebben bezet.”

“Het kan niet anders of dit is een aflopende zaak voor het regime. De komende dagen gaat al-Bashir nog langs Egypte en Koeweit, op zoek naar hulp. Maar intern brokkelt de steun met de dag af, en dat is wat uiteindelijk telt.”

“Trouwens, kijk wat mijn dochter van 9 net heeft gemaakt.”

“Is dat komkommer? Geweldig. Tamam, houd je goed Wahid, tot volgende week.”

[Wahid is, vanwege veiligheid, een schuilnaam]

Tags: ,



About the Author



Comments are closed.

Back to Top ↑
  • Blog Jan Gruiters, directeur PAX

  • Abonneer / Subscribe

    Abonneer je op de PAX blogs en ontvang een bericht bij nieuwe posts.

    Enter your email address:

    Delivered by FeedBurner

  • Nieuws op paxvoorvrede.nl


PAX