Bellen met Idlib | 23 juli 2019 | by Evert-Jan Grit

0


Dit is Ahmed, theatermaker uit Saraqeb, en vriend en partner van PAX. Het leven voor Ahmed is niet gemakkelijk. Saraqeb ligt in de provincie Idlib in het noordwesten van Syrië en de toekomst voor dit gebied is erg onzeker.
Iedere dag worden er mensen gedood bij luchtaanvallen en beschietingen door de Syrische en Russische legers. Dagelijks sterven er kinderen in het puin. De oorlog in Idlib is vooral ook een oorlog tegen burgers.
We bellen regelmatig met Ahmed om te horen hoe het met hem en zijn gezin gaat. Voor de mensen in Idlib is het belangrijk dat wij in Nederland horen wat er gebeurt. Het geeft hen het gevoel dat ze niet vergeten worden.

Vakantie

Dinsdag 23 juli 2019

Voor ik op vakantie ga bel ik nog even met Ahmed. Het voelt een beetje raar om voor een tijdje afscheid te nemen want op mijn Facebook tijdlijn stroomt het slechte nieuws binnen. Een eindeloze stroom berichten over bombardementen en heel veel doden en gewonden. Ook in Saraqeb….

“Hi Ahmed, ik bel je eigenlijk om te zeggen dat ik op vakantie ga…”

“ – heb je gehoord dat ze vanochtend Ma’aret al Nu’man hebben gebombardeerd? Vijftig doden zag ik op Facebook. En weer veel kinderen. Gisteren bombardeerde ze Khan Shaykhun en ons geliefde dorp Kafranbel is kapot. Hele woonwijken zijn met de grond gelijk gemaakt en iedereen is daar weg. Ook is gisteren Saraqeb gebombardeerd: negen gewonden, twee kinderen.

Mijn dochtertje schreeuwde uit het raam naar de vliegtuigen; dat ze ons huis niet moesten raken, als een kleine superman. En het hielp…”

“Sorry, wat zei je? Ga je weg? Ik hoop dat je een goede tijd hebt met je familie.”

“Ehm…. misschien een rare vraag, Ahmed: maar doe jij nog aan vakantie?”

“Haha…. al maanden! Iedere dag weer! Er is hier geen fluit te doen, dat weet je toch? Serieus: gisteren zijn we gaan picknicken, buiten Saraqeb. Met vrouw en kinderen op de motorfiets naar buiten, picknicken onder de bomen.

“De laatste echte vakantie was vorig jaar. We zijn naar Darqoush gegaan, aan de Asi (Orontes) rivier. We huurden een huisje met zwembad. Maar nu is er geen geld. Vroeger, voor 2011 konden we overal naartoe: Damascus; Deir ez-Zor: Der’a, of naar zee naar Tartous en Latakkia. Homs was het beste: prachtige mensen en heel veel humor. Daar naartoe gaan is alsof je thuiskomt. Maar na 2011… Voor ons in het ‘vrije Syrië’ bleef alleen Darqoush over. Een prachtige plaats, dat wel”

“Ik weet het niet meer, ik denk dat het Gods wil is wat er nu gebeurt. Dat het Zijn plan is, dat het ergens een betekenis heeft. Van mensen hoeven we niets te verwachten. Amerikanen, Russen, Turken: voor hen zijn we beesten, of nummers op zijn best. Het enige wat we hebben is God… onze enige hoop is ons geloof”

“Sorry voor al het slechte nieuws, ik wens je een goede vakantie en ik hoop echt dat we elkaar ooit ontmoeten, misschien op vakantie? Gaan we vissen!”

Naschrift; een paar uur na ons gesprek kwam het bericht binnen dat Saraqeb weer was gebombardeerd,  zes doden waaronder twee kinderen….

Tags: ,



About the Author



Comments are closed.

Back to Top ↑
  • Blog Jan Gruiters, directeur PAX

  • Abonneer / Subscribe

    Abonneer je op de PAX blogs en ontvang een bericht bij nieuwe posts.

    Enter your email address:

    Delivered by FeedBurner

  • Nieuws op paxvoorvrede.nl


PAX