Bellen met Idlib | 19 december 2019 | by Evert-Jan Grit

0


Dit is Ahmed, theatermaker uit Saraqeb, en vriend en partner van PAX. Het leven voor Ahmed is niet gemakkelijk. Saraqeb ligt in de provincie Idlib in het noordwesten van Syrië en de toekomst voor dit gebied is erg onzeker.
Iedere dag worden er mensen gedood bij luchtaanvallen en beschietingen door de Syrische en Russische legers. Dagelijks sterven er kinderen in het puin. De oorlog in Idlib is vooral ook een oorlog tegen burgers.
We bellen regelmatig met Ahmed om te horen hoe het met hem en zijn gezin gaat. Voor de mensen in Idlib is het belangrijk dat wij in Nederland horen wat er gebeurt. Het geeft hen het gevoel dat ze niet vergeten worden.

Bellen met Idlib: El Clásico

Donderdag 19 december

Ik heb een tijd niets meer geschreven over Ahmed. We hebben wel contact gehouden maar wisten beiden niet meer wat er nog te zeggen en schrijven viel. Sinds de laatste blog zijn de aanvallen op Idlib verder opgevoerd, en slaan de extremisten harder om zich heen. Nu wordt er vooral ten zuiden van Saraqeb heftig gebombardeerd. Omdat Ahmed vreest dat het geweld ook Saraqeb zal bereiken heeft hij gisteren zijn gezin op een veiliger plaats ondergebracht. Hij zit nu alleen thuis en keek gisteren met vrienden naar El Clásico.

“Hi Ahmed. Barcelona- Madrid 0-0. Wat vind je ervan?”

“Slecht. Slechte wedstrijd voor Barcelona. Maar ze hebben niet verloren.

Ik heb mijn gezin gisteren in veiligheid gebracht, buiten Saraqeb. Ik ben bang dat de bombardementen hier ook weer beginnen. Het is de laatste dagen verschrikkelijk. Gisteren meer dan honderd aanvallen. Vooral in Ma’aret al Nu’man. Er komen weer veel vluchtelingen langs.

Helikopters gooiden vatenbommen. Maar het erge was dat de mensen die probeerden te vluchten over de snelweg beschoten werden met vliegtuigen. Weet je wat een L 39 is? Dat is een vliegtuig, een beetje een ouderwets model, zoals ze in de Tweede Wereldoorlog hadden. Hij vloog rondjes boven de snelweg en met mitrailleurs werden de vluchtelingen beschoten.

Wil je nog meer nieuws? De Syrische pond is niets meer waard, er is geen werk, geen toekomst en alleen maar oorlog. En wij zitten vast, we kunnen niet weg, we weten niet wat er gaat gebeuren en we durven niet meer te hopen.

Nadat ik mijn dochters en vrouw gisteren in veiligheid had gebracht, hebben we eten uitgedeeld aan mensen die net gevlucht zijn. Ze wonen nu naast ons huis. Zes gezinnen moeten drie kamers delen. Mijn vrouw had kip met rijst voor ze gekookt. Meer kunnen we niet doen.

Dus, ik had zo’n zin in de wedstrijd gisteren. Samen kijken met vrienden om even de oorlog te kunnen vergeten. En toen werd het dus een teleurstellende 0-0… maar dan probeer ik er maar iets positiefs uit te halen. Bijvoorbeeld dat de keeper van Barcelona het doel schoon hield. Ik ben fan van hem, dus dat geeft nog wat troost ;-).

Ik hoop dat jullie fijne Kerstdagen hebben en we houden contact.

Tags: ,



About the Author



Comments are closed.

Back to Top ↑

PAX