Bellen met Idlib | 18 februari 2020 | by Evert-Jan Grit

0


Dit is Ahmed, theatermaker uit Saraqeb, en vriend en partner van PAX. Het leven voor Ahmed is niet gemakkelijk. Saraqeb ligt in de provincie Idlib in het noordwesten van Syrië en de toekomst voor dit gebied is erg onzeker.
Iedere dag worden er mensen gedood bij luchtaanvallen en beschietingen door de Syrische en Russische legers. Dagelijks sterven er kinderen in het puin. De oorlog in Idlib is vooral ook een oorlog tegen burgers.
We bellen regelmatig met Ahmed om te horen hoe het met hem en zijn gezin gaat. Voor de mensen in Idlib is het belangrijk dat wij in Nederland horen wat er gebeurt. Het geeft hen het gevoel dat ze niet vergeten worden.

Bellen met Idlib: De monsters komen

Dinsdag 18 februari

Alles stort in. Steeds meer mensen vluchten weg voor het Syrische leger. 900.000 mensen zijn op de vlucht in een gebied dat met de dag kleiner wordt. Iedere dag worden er meer dorpen en steden veroverd. Overal zijn vluchtelingen. Op straat, in tentenkampen of in schoolgebouwen. Ahmed heeft geluk, voor zover je van “geluk” kunt spreken. Nadat hij en zijn familie halsoverkop Saraqeb hebben verlaten hebben ze na omzwervingen een kamertje in Azaz gevonden. In het Noorden, onder Turkse “bescherming” maar met het Syrische leger op 10 kilometer van hen vandaan.

“Hi Ahmed, heb je tijd om te bellen?”

“Tuurlijk. Hoe is het met je?”

“Tsja….hoe is het met jou?

“Goed dus. We hebben een kamer gevonden in Azaz. Een goede prijs, voor zes maanden en we hebben een keuken en een douche. En iedereen is mee. Goddank. Ik ben net nog met de meisjes buiten geweest.

Los van de raketten die Koerdische milities op Azaz afvuren, de herrie van straaljagers en de enkele autobom is het hier rustig. Eigenlijk zoals het in Saraqeb was…

Ik wil dat jij, dat jullie goed begrijpen dat wij niet gevlucht zijn voor de bommen, maar voor de monsters. Ik bedoel hier het Syrische leger en zijn milities. We zijn bang voor wat ze met ons gaan doen. Iedereen is bang, en daarom zijn de dorpen die ze veroverden allemaal leeg. De mensen vluchten uit angst voor hen.

Er gaan hele erge verhalen rond over wat ze doen met achterblijvers.

Mijn broer en ik zijn zondag op Facebook bedreigd, op een pagina van het leger. Ze noemen ons terroristen en verraders. Ze lachen en zeggen dat wij nu als zwerfhonden leven en dat onze herinneringen niet meer bestaan en dat we nooit terug zullen keren.

De monsters zijn bezig om af rekenen met ons, maar vooral met onze idealen van vrijheid en waardigheid. En de wereld laat ze begaan.”

Tags: ,



About the Author



Comments are closed.

Back to Top ↑
  • Abonneer / Subscribe

    Abonneer je op de PAX blogs en ontvang een bericht bij nieuwe posts.

    Enter your email address:

    Delivered by FeedBurner

  • Nieuws op paxvoorvrede.nl


PAX