Bellen met Idlib | 10 september 2020 | by Evert-Jan Grit

0


Dit is Ahmed, theatermaker uit Saraqeb, en vriend en partner van PAX. Het leven voor Ahmed is niet gemakkelijk. Saraqeb ligt in de provincie Idlib in het noordwesten van Syrië en de toekomst voor dit gebied is erg onzeker.
Iedere dag worden er mensen gedood bij luchtaanvallen en beschietingen door de Syrische en Russische legers. Dagelijks sterven er kinderen in het puin. De oorlog in Idlib is vooral ook een oorlog tegen burgers.
We bellen regelmatig met Ahmed om te horen hoe het met hem en zijn gezin gaat. Voor de mensen in Idlib is het belangrijk dat wij in Nederland horen wat er gebeurt. Het geeft hen het gevoel dat ze niet vergeten worden.

Bellen met Idlib: Ik verlies mijn geloof in een goede toekomst in Syrië

Woensdag 9 september 2020

Als Ahmed op het dak staat kan hij bijna zijn huis in Saraqeb zien. Dichtbij maar onbereikbaar. Na de val van Saraqeb is Ahmed eerst met zijn familie gevlucht naar Azaz, om uiteindelijk een plaats te vinden in Binnish, ten noorden van Saraqeb. De frontlinie vlakbij scheidt hem van zijn huis, van zijn verleden en van z’n dromen.

“Hi Ahmed, hoe is het?”

“Ik voel me oud en verward. Ik had niet gedacht dat ik op het punt zou komen dat ik mijn geloof in een goede toekomst in Syrië zou verliezen.

We zijn naar Binnish verhuisd. Mijn broer en moeder wonen hier ook. Weet je, hoe dichter bij de frontlinie hoe goedkoper het is. We hebben nu een driekamerwoning met eigen keuken voor minder dan de helft van wat we in Azaz betaalden voor één kamertje.

Er is hier een hele economie rond vluchtelingen ontstaan. Huiseigenaren trekken in bij familie, of gaan in tenten wonen om hun eigen huis te kunnen verhuren. Het maakt me verdrietig. Toen de vluchtelingen uit Ghouta kwamen konden ze voor niets bij ons in Saraqeb blijven. Het maakt me boos dat mensen nu willen profiteren van de ellende van vluchtelingen.

Mijn kinderen zijn dolblij. Dat ze bij hun familie en oma zijn. En ze hebben een eigen kamer!

Ik ben blij voor ze. Maar ook verdrietig en verward. Al die jaren heb ik me ingezet voor Syrië, voor mijn land. Maar nu moet ik voor m’n gezin zorgen. Als ik naar mijn kinderen kijk, als ik eerlijk ben, dan weet ik dat hun toekomst ergens anders moet zijn.

Vandaag bombarderen ze Idlib weer. Gelukkig aan de westkant, maar we horen de explosies.

Ik sta nu op het dak, in de verte ligt Saraqeb. Ik zou er naartoe kunnen lopen. Het is nog geen tien kilometer. Maar ik weet dat het niet gaat gebeuren. De frontlinie houdt me tegen en alles van waarde is uit mijn huis gesloopt.

Sorry voor het slechte nieuws. Misschien voel ik me morgen beter. Had ik je al verteld dat we een nieuwe videoclip gaan maken met de theatergroep? Over Corona. Insha-allah gaan we morgen beginnen en is het in een paar dagen gedaan. Ik stuur ‘m als die klaar is.”

Tags: , ,



About the Author



Comments are closed.

Back to Top ↑

PAX